Donderdag 7 augustus - Paignton en Berry Head

Vanmorgen hebben we wat geluierd in ons verblijfje. Het weer was niet zo gunstig, maar we trokken toch op uitstap. Tegen etensuur hielden we halt in Paignton. Op het dakterras van de heel grote Harbour Inn aten we lekker. We zijn gelukkig niet naar binnen moeten vluchten ook al zag de lucht er redelijk dreigend uit.

Paignton heeft een klein haventje dat de stad in twee verdeelt. Aan de ene kant zijn de huizen redelijk verwaarloosd. Je kan er op een paardenmolen zitten of je centen opdoen in verschillende lunaparken. Midden op het strand staat er een lelijk groot gebouw dat als cinemazaal dienst doet. Het Coronation Street gevoel werd nog groter door twee vagebonden die op hun blote voeten met een bierblik in hun hand, kabaal maakten op de kade. Een zeer vriendelijke maar besliste toezichthouder van het haventje vroeg hen om te vertrekken, wat ze helemaal niet van plan waren. Toen de toezichter zei dat hij dan de politie zou moeten verwittigen, had dat niet het minste effect. Hoe het verder is gelopen, weten we niet. Maar we hoorden hun dronkenmansgelal nog tot we in de auto zaten.

We reden verder langs de andere kant van het haventje en zagen een prachtig strand met nette strandhokjes, mooi geschilderde huizen en veel bloemen. Twee werelden zo vlak bij elkaar, het leek wel “Upstairs Downstairs”.

In het gezellige Brixham reden we langs de haven de heuvel op, richting parkeerplaats. Zo spaarden we onze beentjes om naar Berry Head te wandelen. Het is er onverwacht woest. De hoge klifwand duikt loodrecht naar beneden. Er zijn gaten en barsten in de rotsen en sommige steenlagen lopen recht omhoog. De donkere wand die voor ons dreigend lijkt, biedt een veilige thuis aan een groot aantal vogelsoorten en vleermuizen.

We ontmoetten een natuurliefhebber die een hele uitrusting bij zich had. Hij zat op een plooistoeltje en tuurde met zijn chique telescoop naar de zee. De dag was een groot succes vanwege het aantal vogels die hij had gezien. Hij vond het spijtig dat hij maar een paar bruinvissen en dolfijnen had gespot. Wij zouden daar al heel tevreden mee geweest zijn!

We hoorden wel veel onbekende vogelgeluiden en vonden de resten van de maaltijd van een roofvogel. Een heel grote dikke libel vloog een tijdje rond ons, en dat was het wat “wildlife” betreft.

Ondertussen was het toch af en toe aan het miezeren. We wandelden terug en bestelden een “cream tea” op het terras van een chique hotel. De “cream tea” liet redelijk lang op zich wachten en was minder lekker dan verwacht. Het prachtige uitzicht maakte dat ruimschoots goed.

Morgen rijden we naar Axminster, de eerste tussenstop richting Calais. Bye, bye Devon…

Tot morgen!