Zaterdag 2 augustus - To Be Beside the Sea

Na een verkwikkende nachtrust en een Belgisch ontbijt vertrokken we naar Overbeck’s Garden op een half uurtje rijden van ons verblijf.

De tuin ligt hoog tegen een klif aan en de weg er naartoe slingert smal en vol haarspeldbochten naar de top. Gelukkig zijn de chauffeurs hier allemaal heel hoffelijk. Iedereen doet zijn best om achteruit te rijden naar een inham zodat de tegenligger kan passeren. Je rijdt hier vaak amper 15km per uur.

De tuin is echt een aards paradijs. Je wandelt tussen een grote variëteit aan planten en ondertussen kijk je uit op de baai van het stadje Salcombe.

Allerlei subtropische planten worden door een heel team tuiniers tot in de puntjes verzorgd. De eigenaars van het huis en de tuin verloren hun jongste zoon in het prille begin van de Eerste Wereldoorlog. Daarop stelden zij het landgoed zonder enige vergoeding te vragen open voor gewonde soldaten. Dankzij medische zorgen, de goede lucht en een heel programma vol ontspanning konden de mannen weer op krachten komen. De vader bleef tropische planten verzamelen en zijn werk wordt nog steeds verder gezet.

Later kocht Otto Overbeck het geheel. Hij had fortuin gemaakt met het ontwerp van een elektrisch toestel dat volgens hem je cellen kon verjongen. Hij liet het landgoed na aan de National Trust op voorwaarde dat het zijn naam zou dragen.

We aten een gerechtje in bladerdeeg dat droop van de olie maar toch wel lekker smaakte.

In Salcombe zelf konden we aan het strand niet parkeren. Langs iets minder smalle wegen reden we naar Hope Cove. Daar hebben we genoten van het uitzicht op de zee. Na een stevige wandeling langs het kustpad genoten we op het terras van The Hope and Anchor van een theetje en een biertje.

De zee met haar golven, de geur van algen, het gekrijs van meeuwen, als ik dat ervaar voel ik me altijd bevoorrecht.

Weer thuis hoorden we tijdens het koken plots een klein kindje heel hard huilen. Het bleek Daphne te zijn, een 18-maand oud peutertje dat had geprobeerd om bij ons binnen te glippen. Ze was door haar papa tegengehouden. Te begrijpen, dat ze droevig was.

Tot morgen