Vrijdag 17 juli - Naar Aviemore

Allereerst een dikke proficiat voor mijn broer die vandaag 70 jaar is geworden!

Vanmorgen aten we ons ontbijt op het terras van het hotel. Zo konden we genieten van de mooie hanging baskets en zaten we niet in de grote eetzaal die toch een beetje een reftergevoel had. 

Op de weg naar Aviemore ligt het Highland Folk Museum, een soort Schots Bokrijk. Omdat je enkel voor de parking moet betalen, waren we wat vooringenomen en dachten we dat we met een uurtje rondkijken zeker zouden toekomen. De organisatie die volledig draait op vrijwilligers, heeft een echt pareltje gemaakt van het langwerpige domein dat omringd is door de logge ronde Highland bergen. Archeologen hebben acht mijl verderop een “township” opgegraven, dat dateert van 1730. In het museum is het volledig gereconstrueerd, een titanenarbeid die ruim zeven jaar in beslag nam. Een koppel acteurs ging volledig op in de rol van achttiende eeuws landbouwgezin (hun twee kinderen waren superbrave poppen). De acteurs gaven aan iedereen die wilde zeer interessante uitleg. Het was confronterend om te zien hoe primitief de mensen toen leefden, terwijl in dezelfde periode in Edinburgh al gebouwen van zeven verdiepingen hoog stonden die bovendien voorzien waren van ramen met glas. De hutten van het “township’ hadden niet eens een schouw. De bewoners zaten op lage krukken om zo toch min of meer te ontsnappen aan de rook van het haardvuur. Een deel van die rook kwam ook wel naar buiten via het rieten dak.

Verderop in het domein stonden huizen van latere periodes, allemaal perfect ingericht volgens de toenmalige gewoontes. Jan was erg onder de indruk van het huisje van een klokkenmaker. Die man had maar tot zijn veertiende school gelopen. Daarna werkte hij dertig jaar bij een fietsenmaker. Pas op zijn 45ste kon hij zijn grote droom waarmaken en opende hij zijn klokkenatelier. De man was een echte “vernufteling“;. Zo maakte hij o.a. van een naaimachine een ijzerzaagmachine.

Het schoolgebouw deed me terugdenken aan het klaslokaal waar mijn moeder juf was en aan het klaslokaal van juffrouw Martha, waar ik in het tweede leerjaar bij zat. 

Bij het verlaten van het domein hebben we een bijdrage gedoneerd; dat hebben de vrijwilligers zeker verdiend.

Onze volgende stopplaats was de ruïne van een oude kazerne, de Ruthven Barracks. Hier verzamelden in de tweede helft van de 18e eeuw de laatste aanhangers van koning James II en zijn nakomelingen. Hun situatie was uitzichtloos. Ze kregen het bevel om te ontwapenen. Hiermee was de strijd gestreden en kenden de Highlanders een tijd van onderdrukking, waar zelfs het dragen van de typische clankledij aan banden werd gelegd. De muren die nog rechtstaan, bevinden zich in een prachtig landschap. We zagen zelfs in de verte een plekje eeuwige sneeuw (boodschap voor de Zwitserse delegatie van onze familie).

De bedoeling was om niet zo ver van Aviemore, onze eindbestemming van vandaag, rond Loch Morlich te wandelen. De enige weg die ernaartoe leidt, was plots versperd. Een heel vriendelijke politieagent vertelde ons dat er een hevige bosbrand in volle gang was. Helicopters waren druk bezig met evacuaties. Dat was toch wel behoorlijk schrikken. 
Via een redelijk grote omweg namen we dan maar een kijkje aan Loch An Eilein. Daar plannen we morgen een wandeling.

Voor het eerst op onze rondreis overnachten we in een huisje. Het is wel fijn om eens niet op een hotelkamer te verblijven. Het is hier kraaknet en heel gezellig ingericht. Ook morgen blijven we hier nog slapen. Daarna trekken we verder noordwaarts.